پرداخت صفحه شخصی آنا نعمتی خواهر و برادر

پرداخت: صفحه شخصی آنا نعمتی خواهر و برادر آنا نعمتی سرگرمی بازیگر زندگی زندگي دوستی

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری چرا باید منتظر فصل سوم «لیسانسه ها» باشیم؟

«جوانی که از سختگیری های پدر همسرش در دوران عقد، بیکاری، بی توجهی جامعه و بسیاری پرسشها دیگر زحمت می برد کنار حوضچه پارک می رود. دست هایش را به اطرافش باز می کن

چرا باید منتظر فصل سوم «لیسانسه ها» باشیم؟

چرا باید منتظر فصل سوم «لیسانسه ها» باشیم؟

عبارات مهم : سریال

«جوانی که از سختگیری های پدر همسرش در دوران عقد، بیکاری، بی توجهی جامعه و بسیاری پرسشها دیگر زحمت می برد کنار حوضچه پارک می رود. دست هایش را به اطرافش باز می کند. تمرکز می کند. چشم هایش را می بندد و بعد در نمایی که رفتگر شهرداری پشت سر او جارو به دست ایستاده، خودش را به درون حوض می اندازد… آخر صحنه.» این بدیع ترین صحنه ای است که در سریال «لیسانسه ها 2» آخرین ساخته سروش صحت این روزها نقل محافل هست. صحنه ای که البته به نحوه هنرمندانه ای به یک اپیزود ماندگار در ذهن مخاطب بدل شده است هست. «لیسانسه ها 2» خیلی سریع توانست ثابت کند که هر لحظه فصل دوم های یک اثر در مدیوم تلویزیون ناموفق نیست و چنان که پیش از این سیروس مقدم با «پایتخت 2»، این اصل همیشگی موجود در ذهن مخاطبان را نقض کرد، این بار سروش صحت با «لیسانسه ها 2» به این موفقیت رسید.

سادگی کمدی «لیسانسه ها»
اگرچه روند روبه رشد سروش صحت از «چارخونه» تا «لیسانسه ها 2» را به وضوح می توان مشاهده کرد ولی صحت از همان ابتدا راه خود را در سریال سازی، آن هم در گونه طنز پیدا کرده بود. شاید در این میان «داستان» مهم ترین شاخصه آثار سروش صحت باشد. او که خود یک نویسنده است و پیش از این بارها در عرصه نویسندگی آثار طنز تبحر خود را نشان داده هست، در مقام کارگردانی هم علاوه بر آن که دست به قلم داشته، توانسته سبک خاصی را در داستان پردازی هایش دنبال کند. او در «ساختمان پزشکان»، «شمعدونی»، «پژمان» و «چارخونه» فیلم نامه هایی تقریبا مشابه از بعد داستان نویسی را ارائه داد، ولی «لیسانسه ها» فصل تازه ای از پرداخت متفاوت صحت به ساخت سریال های طنز تلقی می شود. او در این مجموعه پیش از آن که یک داستان منسجم دراماتیک داشته باشد، هایکوهای کوچک تصویری را در کنار یک خط داستانی راحت ترسیم کرده هست. طرح کلی آن قدر راحت است که از یک سیناپس ابتدایی فیلم نامه هم قابل فهم تر هست؛ ماجراهای سه جوان لیسانسه که دنبال کار و ازدواج هستند! ولی اوج اتفاق جهت صحت زمانی در فیلم نامه نویسی رقم می خورد که در «لیسانسه ها» تلاش می کند مینی مال های کوتاه تصویری را در کنار یک خط داستانی فانتزی و گاه هجو بچیند. اتفاقی که می تواند به نوبه خود نقطه ضعف سریال او تلقی شود. ولی نباید فراموش کرد این همه گیرایی بصری و محتوایی، بی تردید نتیجه همین خلاقیت و بلندپروازی در خلق موقعیت بدیع و تازه است.

از کمدی موقعیت تا کمدی کلامی
کمدی موقعیت یا کمدی کلامی؟ کدام را زیاد می پسندیم؟ این سوالی است که ممکن است بارها از خودتان موقع تماشای یک اثر طنز کرده باشید. سوالی که بی شک پاسخ های متعدد دارد. بعضی ذائقه شان با کمدی موقعیت سازگارتر است و بعضی دیگر از کمدی کلامی و تکیه کلام سازی اش لذت می برند. «لیسانسه ها» به نوعی تلفیقی از هر دو را به مخاطبان خود داده هست. قرار گرفتن شخصیت ها در موقعیت های خنده دار همچون صحنه های ضایع شدن «مسعود» برابر خانواده همسرش تا صحنه هایی که شخصیت ها با دیالوگ های تیپیک خود خنده را به لبان بیننده تلویزیونی می آورند. «لیسانسه ها» نه تنها با بهره مندی از کارگردانی قوی، قاب های خود را هویت ساز می کند، بلکه تکیه کلام های خود را هم در سطح مخاطب عام، همه گیر می کند. صحنه های مربوط به افتادن جوان ها به حوضچه وسط پارک، آواز خواننده ای که در صحنه های احساسی به یک باره کنار شخصیت های مهم داستان حاضر می شود و بسیاری از این نمونه ها، همه تصویرهای تکرارشده «لیسانسه ها» هست. همچنین تکیه کلام هایی چون «شاد و پیروز باشید» که امروز می توانیم از زبان مردم کوچه و خیابان بشنویم.

چرا باید منتظر فصل سوم «لیسانسه ها» باشیم؟

شوخی های جسورانه، فرارهای خلاقانه
شوخی با اقشار متفاوت جامعه در سریال های طنز هر لحظه یک معضل جدی و نگران کننده جهت سازندگان بوده هست. چه بسیار سریال های طنز و غیرطنزی که به علت یک شوخی یا نقد به بخشی از جامعه مورد هجمه قرار گرفته و حتی تعطیل شده است هست. سروش صحت در «لیسانسه ها» مرزهای شوخی با اقشار متفاوت و مدیران را جابه جا کرده هست. بارزترین شوخی های صحت با نیروی انتظامی و البته وزارت خانه هاست. او بی پروا تیغ تیز انتقاد را بر گردن آن ها گذاشته، ولی آن قدر خلاقانه و طنازانه این کار را انجام داده است که کوچک ترین نگرانی بابت ناراحتی نهادهای مذکور ندارد. به عبارتی فرار خلاقانه آقای کارگردان از ممیزی ها، هنرمندی و هوشمندی او را نشان می دهد.

خلاقیت های بصری بدیع
شاید کسی خاطرش نباشد اولین بار چه زمانی و چه کسی موسیقی زنده را وارد تئاتر کرد. هنگامی که جهت اولین بار یک کارگردان تئاتر در اقدامی جسورانه و جاه طلبانه به جای استفاده از موسیقی ضبطی، یک نوازنده را در کنار سن تئاتر نشاند و از او خواست که موسیقی کار را زنده اجرا کند! سروش صحت در مقام کارگردان اقداماتی در فرم فصل دوم داشته که اگرچه بعضی از آن ها جهت نخستین بار اجرا نشده، ولی به نوبه خود کارها جسورانه و تحول خواهانه ای بوده هست. او استفاده از خواننده و قدرت شعر را در «لیسانسه ها» به خوبی انجام داده؛ بازیگری که در مقام خواننده، گاه بعد سوم را در تصویر می شکند و در کنار شخصیت های مهم داستان حاضر می شود و می خواند. البته گاهی در همین سریال صحت نتوانسته قاعده بازی را خوب رعایت کند. شاهد این مدعا صحنه هایی است که آقای کارگردان تلاش کرده از درون تخیل شخصیت های داستان تصویرها و قاب هایی خیالی را خلق کند. صحنه سامورایی شدن «مسعود» در منزل «حبیب» و تیراندازی حبیب به دیوار را به خاطر بیاورید؛ شاید بتوان گفت یک استفاده نامناسب از یک تکنیک تصویری هست. البته در بعضی موارد هم شکستن دیوار چهارم و صحبت مستقیم شخصیت ها با دوربین و دادن پیام های مستقیم بانمک درآمده است.

«جوانی که از سختگیری های پدر همسرش در دوران عقد، بیکاری، بی توجهی جامعه و بسیاری پرسشها دیگر زحمت می برد کنار حوضچه پارک می رود. دست هایش را به اطرافش باز می کن

واژه های کلیدی: سریال | داستان | داستان | استفاده | خلاقانه | کارگردان | کارگردانی | اخبار فرهنگی و هنری


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz